آموزشی که یک قرن عقب است!

تعرفه تبلیغات در سایت

آرشیو مطالب

امکانات وب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، پس از شکست طالبان امیدها برای گشایش مکاتب به روی کودکان سراسر افغانستان با آغاز فعالیت دوباره مخالفان مسلح به یاس تبدیل شد.

وزارت معارف با آغاز هفته سوادآموزی با اعلام اینکه 60 درصد جمعیت افغانستان بی سواد هستند، بی ثباتی را مانع رشد سواد و تطبیق برنامه های سوادآموزی عنوان کرد و طی 14 سال گذشته که برای 6 میلیون نفر خدمات سواد آموزی عرضه شده است تنها حدود 2 میلیون نفر در حد خواند و نوشتن یاد گرفته اند.

سوادآموزی در افغانستان نه چند دهه بلکه قدمتی 100 ساله دارد اما تطبیق نشدن برنامه های سوادآموزی در تمامی کشور و معطوف شدن به تنها پایتخت و چند شهر بزرگ، افغانستان را وارد بحران بی سوادی کرده است.

بیشتر جمعیت افغانستان در قریه ها و ولسوالی های است که در بی توجهی دولت ها و یا جنگ های داخلی و ناامنی ها از آموزش دور مانده است و بیشترین بی سوادان را زنانی تشکیل می دهند که بر اساس رسم و رسومات و جبر جامعه هیچ گاه در هیچ مکتبی نام ننوشته اند.

هر چند که بعد از سقوط طالبان انتظار می رفت که با وجود کمک ها برای تمرکز روی آموزش، دیگر کودکی از تحصیل بازنمی ماند اما بی سوادی نه تنها کاهش نیافت بلکه با وجود مخالفان مسلح هر ساله صدها هزار کودک از تعلیم و تربیت باز می مانند و کودکان آواره نیز بر این تعداد می افزاید.

برنامه های سوادآموزی در حالی با شکست مواجه می شوند که یک سوم ولسوالی های کشور به دلیل حضور طالبان از محدوده وزارت معارف خارج است و این برنامه ها در برخی مناطق به دلیل ناامنی در نیمه سال پیش از تکمیل شدن، پایان می یابد.

حنیف بلخی، وزیر معارف افغانستان در مراسمی به مناسبت آغاز هفته سواد آموزی گفت که دولت افغانستان طی سال های اخیر با راه اندازی کورس های سوادآموزی در سراسر کشور توانسته میلیون ها شهروند را باسواد کند اما هنوز بی سوادی در افغانستان مشکل جدی می باشد.

بنابر اطلاعات این وزارت، 15 هزار مرکز سوادآموزی برای 500 هزار نفر فعال است اما با توجه به مشکلات فراروی این مرکز، نمی توان انتظار نتیجه قابل قبول را داشت.

بزرگترین چالش بی سوادی در افغانستان، ارقام بالای کودکانی است که از تحصیل بازمانده اند و هر روز به این تعداد افزوده می شود، مناطقی سراسر خشونت تنها مکتبی برای این کودکان نیازمند آموزش است که به جای سواد، خشونت می آموزند.

وزارت معارف می گوید که در سه ماه گذشته با 47 وزارت خانه، ریاست های مستقل، نهادهای دولتی و غیر دولتی تفاهم نامه سوادآموزی امضا کرده تا با برنامه "بسیج ملی برای سوادآموزی" تمامی محرومان از سواد را شامل این برنامه کند.

بر اساس آمارها، افغانستان با 10 میلیون بی سواد در میان کشورهای منطقه بیشترین نرخ بی سوادی را دارد اما کشور گذشته ای قابل افتخار برای محو بی سوادی داشته است.

نخستین مکتب ابتدایی افغانستان در صد و سیزده سال قبل (1282 خورشیدی) در زمان حکومت امیر حبیب الله خان تاسیس شد و با آغاز زمامداری امان الله خان و توجه ویژه وی به آموزش مدرن، مکاتب در کابل و ولایت ها توسعه یافت، وزارت معارف در افغانستان تشکیل، اولین قانون اساسی افغانستان تصویب و آموزش و پرورش برای تمامی کودکان و نوجوانان کشور اجباری شد.

امان الله خان به دلیل توجه و تلاش در برنامه های سوادآموزی موفق عمل کرد اما دلیل شکست جبیب الله خان در بیش از صد سال گذشته همان دلیل شکست برنامه های سوادآموزی دولت امروز است زیرا نه دولت یک قرن قبل و نه دولت وحدت ملی بر تمامی مراکز آموزشی از مکتب تا مساجد تسلط ندارد و برنامه ها در مناطق ناامن تطبیق ناپذیر هستند.

اگر امان الله خان یک قرن قبل، ضرورت سواد را برای جامعه درک و تلاش کرد، چگونه رییس جمهور کشور در دنیای امروز که بر دانش و آموزش استوار است، اولویت دادن به این ضرورت را در دستور کار دولت قرار نمی دهد.

در این میان، سواد و امنیت حق ابتدایی برای تمامی کودکان است در حالی که کودکان افغانستان در محرومیت از این حقوق یا تبدیل به نان آوران خانه ها شده اند و یا سلاحی برای مخالفان.

کد (18)

نویسنده : استخدام کار بازدید : 25 تاريخ : دوشنبه 15 شهريور 1395 ساعت: 4:51
برچسب‌ها :

خبرنامه

عضویت

نام کاربري :
رمز عبور :