عبدالرب رسول سیاف از اوج تا کنج

عبدالرب رسول سیاف از اوج تا کنج

برخی (به اصطلاح) رهبران جهادی و مجاهدنماهای جنگ سالاری که داعیه دار جهاد در برابر کفر و کمونیسم و دفاع از اسلام بودند، در پی سقوط آزادی 24 ساله و در سراشیبی قدرت طلبی و ثروت اندوزی به جایی رسیدند که امروزه دیگر نه متحدان منطقه ای را با خود دارند نه حامیان مردمی را.

به بهانه ی ایام به زعم رهبران احزاب و بازماندگان جهاد سفید و سبز انقلاب و پیروزی و به باور مابقی مسوولان و مردم و منتقدان سیاه و سرخ جنگ داخلی و برادر کشی، بر آنیم تا رصدی اجمالی بر سیره و سیاق مجاهدان نام آوری داشته باشیم که این روزها خلوت گزیده اند و در لاک دفاعی فرو رفته اند.

عبدالرب رسول سیاف بعنوان یکی از قطب های جنگ و جهاد در سال های 1357 تا 1371 و پس از آن مورد توجه و حمایت مردم ملکی و کشورهای منطقه بوده است و نقش بسزایی در شکست ارتش سرخ و نیز کشت و کشتار اقوام دیگر و خانه جنگی های ننگین داشته است.

وی در انتقاد شدید اللحن از دولت و منتقدان هشت ثور، دفاعی جانانه از دوران جهاد و مجاهدان کرد و منتقدان و مخالفان آن دوران و رهبران باقی مانده ی کنونی را جنایت کاران نسبت به دین و اسلام خواند؛ که خود جای بحث و بررسی جداگانه دارد.

رهبر سابقه دار جهادی و استاد بی بدیل علم حدیث، این روزها همچون بسیاری از داعیه داران مجاهد پیشگی، کنج عزلت گزیده و از دوران اوج فعالیت فاصله گرفته است، وی این روزها صرفا در تاریخ های زنگار بسته ی تقویم فرسوده ی افغانستان می آید و هیاهویی براه می اندازد و می رود.

براستی آیا این عبدالرب رسول سیاف، همان رهبر اتحاد مجاهدین است؟ در گذر زمانی 24 ساله از هنگام پیروزی بر شوروی و نیز سال های پیش از آن، چه بر سر جهادگری آمده است که این روزها نمی تواند با حمایت مردمی و منطقه ای، حرف هایش را به کرسی عمل بنشاند و گامی در جهت اصلاح و تحول بردارد؟

اگر بخواهیم جایگاه این استاد و رهبر ملی را به بحث و بررسی بنشینیم باید بدانیم چه قصورات یا خبط و خطاهایی وی را از صعود به نزول کشاند؟
آیا سیاف از موقعیت امروز خود در افغانستان رضایت دارد یا به بیان دیگر، دستاوردها و از دست داده های 7 و 8 ثور برای جهادگران چه بوده و به تبعات آن می ارزیده است یانه؟

کد (8)

نظرات بینندگان: