بلاتکلیفی دوستم، بلای جان ازبک ها...

بلاتکلیفی دوستم، بلای جان ازبک ها...

حملات جسته و گریخته و نامنظم و بی برنامه و بی قاعده و غیراصولی و خودسرانه راه به جایی نمی برند؛ چنان که تاکنون شاهد بوده ایم نه تنها موجب امنیت و آسودگی مردم ملکی نشده اند بلکه مخالفان مسلح را جری تر کرده اند تا حملاتشان وحشیانه تر و جنایتکارانه تر باشد.

اگر جنرال ترک تبار باتجربه و در آستانه ی بازنشستگی، براستی قصد جنگ و جدل با طالبان و امن و آرام سازی صفحات شمال را دارد می بایست پیه خشم پشتون ها، تذکرها و توبیخ های ارگ ریاست جمهوری و انزوای سیاسی را به تن بمالد و رنج تنهایی و عدم همراهی مسوولان امنیتی و دفاعی را به جان بخرد.

ولی چنانکه می بینیم اینگونه نبوده است و عبدالرشید دوستم ماه ها در حاشیه امن خود منتظر می ماند تا با اضطراری شدن اوضاع در یک ولسوالی و چند قریه، به شمال لشکرکشی کند و برای مدتی محدود، طالبان را به عقب براند و خون ها بریزد و سرها جدا کند.

سپس با شکایت چند پشتون تبار نزد اشرف غنی و دستور ارگ برای بازگشت عاجل به کابل، معاون اول باز به چوکی خود در پایتخت دل خوش می کند و دست از مبارزات تن به تن با مخالفان مسلح و دفاع از ترکمن ها و ازبک ها می کشد تا اطلاع ثانوی!

چنین می شود که طالبان زخم خورده، این بار با شدت و وسعت بیشتری حملاتشان را بر مناطق مذکور و همجوار ادامه می دهند و به عبارتی می توان گفت انتقام جنرال دوستم را از مردم ملکی می گیرند؛ بدین ترتیب جنگ در شمال به قوت خود باقی می ماند.

درحال حاضر، وزارت های داخله و دفاع و سازمان امنیت ملی کشور با سرپرست و بدون مقام مسوول رسمی اداره می شوند و تاکنون نسبت به ناامنی فزاینده در شمال واکنش عینی و عملی و آنی از خود نشان نداده اند اما معاون اول رییس جمهور، خارج از صلاحیت ها و وظایف تعریف شده ی خود دست به حملات نامنظم در شمال زده است.

نظر به تمام حقایق موجود و شرایط معلوم، می توان مدعی شد جنرال باتجربه ولی بی برنامه ی ازبک تبار می بایست اول تکلیفش را با خودش مشخص کند وگرنه اینگونه جنگ های نامنظم بیش از بی تفاوتی سران امنیتی بلای جان ترک تبارها و ازبک ها می شود. اینک دوستم تا کی در شمال می ماند و تا کجا پیش می رود؟

کد (8)

نظرات بینندگان:

- - , .