چوکی وزارت دفاع به طالبان رسید!

چوکی وزارت دفاع به طالبان رسید!

معرفی جنرال عبدالله خان به عنوان گزینه وزیر دفاع و معصوم استانکزی در مقام ریاست عمومی امنیت ملی در حقیقت قطب امنیتی و نظامی بی سروسامان افغانستان را در یک قدمی سقوط قرار داده است.

در بیش از سه دهه گذشته در کشور، بردن امنیت و آرامش مردم افغانستان لب پرتگاه جنگ و سقوط در دره آوارگی ها و کشتارها و خونریزی ها محصول نشست افرادی بی کفایت و خاین بر چوکی های امنیتی و نظامی بوده است.

چه در زمان ارتش سرخ تا مجاهدین و آغاز جنگ های داخلی و چه در زمان طالبان و چه در امروز که دوره نکتایی پوشان متمدن بوده، همه حکایت از زورمندان و قدرتمندانی است که دست هایشان به خون مردم آلوده بوده و القصه که در حکومت وحدت ملی با دو رییس بیگانه مآب وضعیت امنیتی کشور نور علی نور شده است...

صرف نظر از بی قانونی های محرز و مشخص در وضعیت اداره وزارتخانه ها وسرپرستی های طولانی آنهم در وزارت دفاعی که در شرایط جنگ اهرم بزرگ دفاع و برقراری امنیت بوده، گزینه های جدید معرفی شده چه در وزارت دفاع و چه در ریاست امنیت عمومی نه تنها مردم بلکه بسیاری از دولتی ها و پارلمانی ها و حتی آگاهان نظامی و سیاسی را نیز در یک کمای عمیق فرو برده است.

انتخاب های مغرضانه و پر از حرف و حدیث حکومت در وزارت دفاع اذهان را متوجه سوالات متعددی می کند، اینکه با وجود عدم رای اعتماد ستانکزی در وزارت دفاع چرا حکومت لجاجت و پافشاری بر روی حضور این فرد در قطب امنیتی و نظامی کشور دارد؟

افغانستان قحط الرجال نیست که جناب استانکزی از این چوکی به آن چوکی منتقل شود و فقط قدرت در انحصار مشتی مزدور و نوکر بیگانه باشد، آنهم فردی چون استانکزی که مُهر همکاری در شهادت استاد ربانی بر پیشانی اش خودنمایی می کند و با چنین کارنامه ای چرا باید از سرپرست وزارت دفاع بر چوکی ریاست عمومی امنیت ملی تکیه بزند و به روند خیانت ها و بی کفایتی ها ادامه دهد.
مساله اینجا است که استانکزی در دوران سرپرستی اش در وزارت دفاع چه کار شایسته و ارزنده ای انجام داده که سخنگوی ریاست جمهوری می گوید وی بهترین گزینه برای ریاست عمومی امنیت ملی است.

از سویی مشاهده می شود که وزارت دفاع را به قدوم منور جنرال طالبانی با آنهمه سوپیشینه آراسته اند و در شرایطی که جنگ با طالبان ، سربازان اردوی ملی و مردم بیگناه را قربانی می کند و در وضعیتی که هر که از راه رسید برای مردم رویا و خیالبافی های صلح و مقابله با طالبان را به تصویر کشید و درست در زمانیکه روزنامه نگاری که پیش از این صدای ملت بوده و حالا صدای دولت در جایگاه سخنگویی حرف های بر بادی از مشت آهنین حکومت در برابر طالبان می زند.... معرفی یک جنرال طالب در جایگاه وزارت دفاع چه داستانی است؟

حالا هم که مشخص شده عبدالله خان گزینه داکتر عبدالله برای وزارت دفاع است و توسط وی معرفی شده و سوال ما از کاخ سپیدارنشین این است که آیا افغانستان فقط پشتونستان است؟ و آیا قرار نیست هیچ فردی غیر از پشتو بر چوکی قدرت تکیه کند؟ و اینکه افغانستان هیچ غیرپشتو توانمندی در حوزه نظامی، دفاعی و امنیتی ندارد که داکتر صاحب می گردد و می گردد و در نهایت فردی را برای وزارت دفاع معرفی می کند که در گذشته اش هر چه بوده افغانستان ستیزی بوده و طالب پروری بوده تا آنجا که می گویند در دوران طالبان وی به ملا عبدالله خان معروف بوده است.

گذشته سرپرست جدید وزارت دفاع حاکی از تغییر رنگ و لعاب سیاسی وی متناسب با حکومت های وقت بوده است و این ابن الوقت در زمان خلقی ها و پرچمی ها به زنگ خلقی درآمده و در دوره طالب، ملا عبدالله شده و حالا هم انگار قرار است در حکومتی که دست نشانده و مزدور آمریکایی ها است، در مسند وزارت دفاع بله قربان گوی آمریکایی شود.

حالا فکرش را بکنید که قرار است چه بر سر وضعیت نظامی و دفاعی افغانستان بیاید... آیا یک وزیر دفاع طالب قرار است صلح و امنیت را برای این کشور به ارمغان بیاورد؟ یا قرار است بیاید و بنشیند و دستور بگیرد و سنگرها را بفروشد مردم را منزوی و منزوی تر کند و تروریست را بزرگ و بزرگ تر؟

کد (20)

نظرات بینندگان: