دوست کیست، دشمن کیست، معلوم نیست!

دوست کیست، دشمن کیست، معلوم نیست!

برگزاری تظاهرات گسترده مدنی نه تنها از مشروعیت نظام دموکراتیک نمیکاهد بل اعتبارش را در دیدگان مردم بیشتر میسازد و این پیام را در اذهان تداعی میکند که «حکومت بانی مبارزات مدنی و مردمی در کشور است و رسیدن به اهداف مشروع از راه پیکارهای مدنی و قانونی را در هرگونه شرایطی پشتیبانی میکند.»

از این رو، راهپیمایی کنونی-هرچند در برابر تصمیمهای حکومتی هم باشد- در ماهیت گامی است در راستای تقویت بنیادهای مردمی نظام و افزایش اعتبار حـــکومت در نـزد مردم.

برعکس کسانیکه به رهبری حکومت مشوره داده اند تا حصارهای کانتینری برپا کند و تقصیر هر رویداد ناگوار امنیتی را پیشاپیش بر گردن برگزارکنندگان راهپیمایی بیندازد، نه تنها به حکومت خدمتی نکرده اند بل خواسته یا ناخواسته حکومت را ریشخندِ مردم نموده و اعتبار آن را تا سطح نظامهای استبدادی به زیر کشیده اند.

به قول شاعر:
دشمـــن دانــــا که غـــم جــان بُوَد
بهتـــر از آن دوست که نــادان بود

پ.ن.: از الفاظ دوست و دشمن فقط برای بیان واضح تر مقصودم کار گرفتهام؛ ورنه باور دارم که در روابط حکومت با معترضان، هرگز مسأله دشمنی در میان نبوده و نیست.

باری سلام

نظرات بینندگان: