پیامی به طالبان افغانستان

پیامی به طالبان افغانستان

پیامی به طالبان افغانستان نه به طالبان خود فروخته پاکستان
این نوشته عنوانی طالبانی نوشته شده است که به فکر زندگی غیر نظامی بوده، می خواهند زندگی جدیدی را با خانواده آغاز نمایند.

بدون شک طالبان هم گاهی به این فکر افتاده اند که چرا و تا کی به کشتار هموطنان خود ادامه بدهند، برای چه زندگی خود برای همیشه برباد دهند و زندگی مخفی و درحالت ترس که روزی زن شان بیوه و فرزندان شان بی پدر شوند، زندگی پرخطری داشته و خود را به کشتن بدهند؟ بالاخره طالبان و فامیل شان می خواهند روزی بدون ترس در جای امنی زندگی کنند و همیشه در فرار نباشند.

خطاب به طالبان افغانستان: بالاخره شما هم می خواهد روزی دختران و پسران تان ازدواج کنند، ایام عید را در کنارخانواده با صمیمیت و بدون تفنگ سپری نماید و زندگی تان در خدمت اهداف بیگانگان نباشد. آیا واقعا هنوز فکر می کنید، دوری از فرزندان و دست محبت بر صورت شان کشیدن و برای کشتن مردم مظلوم و طنداران خود و تخریب مکاتب و سر بریدن معلمان و مسموم کردن دختران و پسران که هنوز شیرنی نوجوانی را ندیده اند برای اسلام آدم می کشید؟

هرگز چنین نیست نه برای اینکه این بنده عاجز چنین می گویم. شما هم بالاخره (به اصطلاح جهاد می کنید. باید میسر جهادتان را بررسی نموده اطراف آنرا بسنجید و ببینید که سران تان چگونه در اسلام آید و یا اروپا زندگی می کنند. فامیل شان راحت زندگی نموده، فرزندان شان از تحصیلات عالی برخوردار اند و شما از اصل حقیقت دور مانده اید. فقط به فکر پاک کردن تفنگ تان و کشتن مردم تان می باشد. آیا می دانید که کشتن مردم، کودکان و زنان بیگناه خدا را ناراحت و ازرده می سازد؟ مگر نمی دانید وظیفه اول شما حفاظت از فامیل و محبت به فرزندان تان می باشد که باید در یک محیط سالم و دور از خطر جانی زندگی کنند و درس بخوانند و هر روز صورت فرزندان تان را ببوسید و به آنها محبت نمایید. آیا چنین کاری برای پدران و مادران لذت بخش نیست؟

بیاید برای لحظه ای به فکر زن و فرزندان تان باشید و خود را از این حلقه مرگ نجات داده راه زندگی و خوشی را پیش گرفته و به زندگی عادی دور از جنگ و خون رو بیاورید و به مناطق خود برگردید و صورت دوستان و اقوام تان را ببوسید. بدون شک خداوند به شما پاداش خواهد داد. هنوز دیر نشده است. درچنین حالی که ملا اختر محمد منصور کشته شده و زمینه صلح در افغانستان فراهم گردیده دست از جنگ بردارید. تا بالاخره روزی کشور و یا شهرهای زیبا و دوستان و اقوام تان را ببینید و خوار و زار از دنیا نروید. در آن وقت پشیمانی سودی نخواهد داشت. همین حالا که پروسه صلح و آشتی در حال اجرا می باشد، به آغوش مادر، وطن روی آورید.

منجم زاده

نظرات بینندگان: