رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا...

رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا...

و خداوند نوید رمضان و نزول قرآن را داد همانجا که گفت " شهر رمضان الذی انزلت فیه القرآن"...
فصل زندگی و بندگی می رسد و حالا درست در اولین روز، ما و مرور همه اتفاق های خورد و درشت یکساله که چه کردیم و چه نباید می کردیم، چه باید می شد و چه نباید می شد، اینکه با ترازوی وجدان خود، کرده و نکرده ها را به دید انصاف و عدالت وزن کنیم و در آخر به پای همه قصور و کوتاهی ها به درگاهش دق الباب کنیم و اطمینان داشته باشیم که هیچگاه رانده نخواهیم شد از دری که به رحمان و رحیم بودنش مزین شده است.

شاید اینکه ما آدم ها برای رفع کاستی ها و درک خطاها نیاز به ایامی چون ماه رمضان داشته باشیم اتفاق خوبی نباشد، اینکه حتما باید تلنگری باشد و بیاید و ما را و وجدان ها را بیدار کند اما زیبایی این شب و روزهای پر از نیایش اینجا است که می شود سحری ها را و افطارها را بدل کرد به سکویی برای پرواز و اوج گرفتن و تعالی و سماعی عارفانه...

در این بزم عاشقانه و عارفانه این انتخاب توست که سفیر خوبی ها باشی یا مروج هر آنچه تو را از یک صعود الهی دور می کند و در حقیقت با یک سقوط آزاد ریسمان میان تو و معبودت را پاره می کند و تو بمانی در میان موجی از درماندگی ها و ناامیدی ها.

وقتی رجب و شعبان و رمضان هست و وقتی خدا گاه و بیگاه را بهانه می کند تا تو بیایی و توبه کنی چرا باید سقوط را بر صعود ترجیح داد؟

حقیقت این است که می شود رمضان فصل جدیدی از زندگی و بندگی باشد اگر عهد ببندیم که سفیر خوبی ها و مهربانی ها باشیم و پشت کنیم به هر چیزی که میان ما و خدا حجاب و حایلی از جنس غفلت می اندازد، می شود رمضان را سرآغازی بدانیم برای شروع صداقت ها و پایان دادن به دروغ ها و ناصداقتی ها...

می شود رمضان را شروعی نو تعبیر کرد برای رزق و روزی حلال و اینکه واقعا عهد ببندیم که دست برداریم از خیانت ها و دروغ های مصلحت آمیز که قراردادهای اقتصادی را چرب تر می کند و قهر کنیم با کم فروشی ها و پول های سودی و نزولی که آتش بر خرمن زندگی می زند.

می شود رمضان را کلیدی تفسیر کرد که قفل گشای همه رذالت های اخلاقی باشد و فتح البابی برای پایان دادن به تهمت ها و وصله زدن های ناجور به این و آن که اگر شد بواسطه آن یک پله ترقی کنیم و برای رشد و بالندگی ظاهری خودمان پا بگذاریم بر همه احترام ها و بزرگی ها و ارزش ها.

می شود رمضان را سکویی برای پرواز دانست درست وقتی که تصمیم بگیری بنده باشی و لذت های تلخ بیراهه را به دشواری های شیرین راه راست نفروشی و مصداق همان اصحاب الفائزون باشی که قطعا از رحمت خداوند هیچگاه بی نصیب نمی مانند.

رمضان از همین امروز آغاز شد و تو می توانی به وسعت همه لحظه ها و روزهایی که خطا و کم کاری ها را تجربه کردی، فصل جدیدی از عاشقانه های خدایی را رقم بزنی، فقط... اگر بخواهی و امیدوار باشی به دری که حتما باز می شود و تو را به اوج بندگی می رساند.

کد (20)

نظرات بینندگان: