آیا حکمتیار هم صلح را به بازی گرفته است؟

آیا حکمتیار هم صلح را به بازی گرفته است؟

گمانه زنی ها در ارتباط با علت بازگشت گلبدین به آغوش باز ارگ همچنان در پرده ای از ابهامات بسر می برد و هنوز هم بر کسی روشن نشده که حکمتیار خسته از سالها جنگ طلبی و ریختن خون مردم ملکی برای یک زندگی آرام می خواهد در گوشه ای از وطن کنج عزلت اختیار کند یا شایدها و نشایدهای صلح وی را از کشور همسایه به کابل فراخوانده؟

بی تردید در ارتباط با بازگشت گلبدینی که 13 سال به کشور خود پشت کرده و به یکباره عزم بر بازگشت به افغانستان جزم کرده نمی توان نگاه سطحی داشت و نمی شود هر آنچه در ظاهر قضیه مطرح می شود را پذیرفت و این خطوط شک و تردیدها با تمایل شدید ارگ برای میزبانی از حکمتیار و پشت گوش انداختن پرس و پال ها از سال های خشونت طلبی و قربانی کردن مردمان بیگناه در خاک افغانستان توسط حزب اسلامی و در راس آن گلبدین حکمتیار، پررنگتر می شود.

اما حالا هیات پرطمطراق حزب اسلامی ماه هاست با رفت و آمدهای پر از چرا و حاشیه خود در درون ارگ این سوال ها را در اذهان متبادر می کند که از نفوذ حکمتیار در دم و دستگاه دولت چه کسی سود می برد؟ و طرف باج ده و باج خواه در این معامله سیاسی کیست؟

اگر گلبدین برای گذران یک زندگی آرام و بدور از تنش های سیاسی قصد بازگشت به خاک وطن را دارد، پس این بود وباش های مکرر حزب اسلامی و و زد وبندها با ارگ چه معنایی می تواند داشته باشد؟

در خوشبینانه ترین حالت می توان اینگونه تصور کرد که حکمتیار این بار آمده تا ضمن تجدید پیمان با آرمان های عالیه افغانستان به وطن خدمت و در راستای برقراری صلح، دولت را مشایعت کند که این موضوع با وجود مهره های فساد و عناصر خود فروخته در بدنه ارگ بدور از واقعیت و بعید بنظر می رسد.

در شرایطی که از درون کاخ ریاست جمهوری به برقراری صلح در افغانستان "نه" گفته می شود پس نه تنها از دست گلبدین کاری بر نمی آید بلکه احتمال آن می رود که رییس حزب اسلامی این بار جنگ سخت افزاری را کنار گذاشته و در یک جنگ نرم جانانه با مخالفان برقراری صلح و عناصر خودفروخته جنگ طلب همکاسه و هم پیمان شود و باز هم به این مردم ملکی خیانت کند و خیانت کند و خیانت کند....

شاید این خوشبینانه ترین حالتِ بازگشت حکمتیار باشد که بخواهد زیر بیرق صلح حرکتی هر چند مخالف ثبات و آرامی در افغانستان داشته باشد در غیر اینصورت معلوم نیست که گلبدین چه می خواهد که به مخالفان مسلح و غیرمسلح افغانستان علی الظاهر پشت کرده و پلان جدید خود را اینبار در کابل و در درون ارگ طراحی کرده است.

هر چند حکمتیار بدون هیچ پرسش و پاسخی می آید و هر چند مطابق گذشته از ارگ گرفته تا احزاب هیچ کس پاسخ روشن و صادقانه ای به ندای صلح نمی دهد و هر چند حکومت وحدت ملی در غوغایی رسانه ای فقط پاکستان را متهم ردیف اول سنگ اندازی در صلح افغانستان خطاب می کند اما اکثر قریب به اتفاق جامعه می دانند که مردم ملکی کوچکترین نقشی در معادلات سا یاسی حزبی و دولتی و چه و چه ندارند و می دانند سنگ بنای صلح در افغانستان از ریشه و از درون کاخ رساست جمهور خراب است.

با چنین شرایطی چراغ صلح در افغانستان همچنان کم فروغ می ماند حتی با آمدن گلبدین ها و حزب اسلامی ها....

کد (4)

نظرات بینندگان: